خاتمیت در قرآن

آیات با مدلول التزامی

دسته دوم آیاتی است که جهانی بودن پیامبر اکرم (صلياللهعليهوآلهوسلم) را بیان میکنند و در ضمن بر خاتمیت نبوت آن حضرت نیز دلالت دارند؛ زیرا الفاظی که در این آیات به کار رفته است، هم از نظر مکانی عمومیت و اطلاق دارد، و هم از نظر زمانی. عمومیت و اطلاق زمانی آنها نیز، علنا بیانگر خاتمیت میباشد. اینک نمونههایی از این آیات را یادآور میشویم:

ـ «وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ»؛ «این قرآن بر من نازل شده است، تا به واسطة آن شما و هر کس را که به او برسد، کنم».
ـ «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً»؛ «و ما تو را نفرستادیم، مگر اینکه برای همه مردم بشارتدهنده و بیمدهنده باشی».
ـ «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ»؛ «ما تو را نفرستادیم، مگر اینکه مایة برای جهانیان باشی».
ـ «تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً»؛ «زوالناپذیر و صاحب و نعمتهای بسیار است خداوندی که فرقان (قرآن) را بر بندة خود فرو فرستاد تا مایة انذار جهانیان باشد».
ـ «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ»؛ « ماهی است که قرآن در آن نازل شده است تا هدایتگر بشر باشد».

و دیگر از این قبیل که بر جهانی بودن رسالت پیامبر اکرم (صلياللهعليهوآلهوسلم) و شریعت اسلام، و در نتیجه خاتمیت بودن آن دلالت میکنند.