خاتمیت در نهج البلاغه

در نهجالبلاغه نیز مسئله خاتمیت به صورت مؤکد و مکرر بیان شده است.

← خطبه اول

حضرت علی (علیهالسلام) در اولین خطبه چنین فرموده است:
«بَعَثَ اللهُ سُبْحَانَهُ مُحَمَّداً رَسُولَ اللهِ (صلىاللهعليهوآلهوسلم) لاِِنْجَازِ عِدَتِهِ، وَإِتْمَامِ نُبُوَّتِهِ»؛ «خداوند حضرت محمد (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) را برای عملی ساختن وعدة خویش و به اتمام رساندن نبوت خویش برگزید».

← خطبه هشتاد و سوم

و در خطبة ۸۳ نیز فرموده است:
«أَيُّهَا النَّاسُ، خُذُوهَا عَنْ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ (صلىاللهعليهوآلهوسلم): «إِنَّهُ يَمُوتُ مَنْ مَاتَ مِنَّا وَلَيْسَ بِمَيِّت ...»؛«ای مردم! این مطلب را از آخرین پیامبران دریافت کنید که کسانی از ما میمیرند؛ ولی در حقیقت نمردهاند...».